C1
mutinous
/ˈmjuːtɪnəs/
adjective
buntowniczy
Również
zbuntowany
Definicja
Refusing to obey the orders of a person in authority, or showing a desire to rebel.
Przykłady
The mutinous crew refused to follow the captain's orders.
Buntownicza załoga odmówiła wykonania rozkazów kapitana.
There was a mutinous glint in his eyes.
W jego oczach pojawił się buntowniczy błysk.
Synonimy
Kolokacje
mutinous crewmutinous moodmutinous spirit
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
N
H
W
L
O
E
S
M
N
O
U
S
I
T
U
U