C1
rebellious
/rɪˈbɛliəs/
adjective
buntowniczy
Również
niepokorny
Definicja
Showing a desire to resist authority, control, or convention.
Przykłady
The rebellious teenager often argued with his parents.
Buntowniczy nastolatek często kłócił się z rodzicami.
Her rebellious spirit led her to challenge traditional norms.
Jej buntowniczy duch skłonił ją do kwestionowania tradycyjnych norm.
Synonimy
Kolokacje
rebellious teenagerrebellious streakrebellious act
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
L
L
E
B
S
I
E
R
U
O
A
R
A
B
J
U