C1
bail
/beɪl/
noun
kaucja
/ˈkawt͡sja/· rzeczownikRównież
poręczenie(n)
Definicja
money that somebody agrees to pay if a person accused of a crime does not appear at their trial. When bail has been arranged, the accused person is allowed to go free until the trial.
Przykłady
Can anyone put up bail for you?
Czy ktoś może wpłacić za ciebie kaucję?
Kolokacje
post baildeny bailrelease on bail
Formy słowa
bailsplural
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
I
F
I
A
B
I
I
A
A
U
L
L
G
K
O
R