B2
bond
/bɒnd/
noun
więź
/vʲɛɲt͡ɕ/· rzeczownikRównież
obligacja(f)
Definicja
A close connection joining two or more people or things, or an official document promising to pay back money.
Przykłady
There was a strong bond between the siblings.
Istniała silna więź między rodzeństwem.
He invested his savings in government bonds.
Zainwestował swoje oszczędności w obligacje rządowe.
Synonimy
Kolokacje
strong bondemotional bondfamily bond
verb
nawiązywać więź
/navʲɔ̃ˈzɨvat͡ɕ vʲɛɲt͡ɕ/· czasownikRównież
łączyć
Definicja
To develop a close connection or relationship with someone, or to join things together.
Przykłady
The mother and child bonded quickly after birth.
Matka i dziecko szybko nawiązały więź po urodzeniu.
The special glue bonds the two pieces of wood firmly.
Specjalny klej mocno łączy dwa kawałki drewna.
Kolokacje
bond withbond together
Formy słowa
bondedpast simplebondspluralbondingpresent participle
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!