C1
tutor
/ˈtjuːtə/
noun
korepetytor
Również
opiekun naukowy(m)
Definicja
A private teacher who gives individual instruction, or a university teacher who supervises the studies of a student or group of students.
Przykłady
She hired a tutor to help her son with maths.
Zatrudniła korepetytora, aby pomógł jej synowi z matematyką.
My university tutor provided valuable guidance for my dissertation.
Mój opiekun naukowy na uniwersytecie udzielił cennych wskazówek do mojej pracy dyplomowej.
Synonimy
Kolokacje
private tutoracademic tutormaths tutor
verb
udzielać korepetycji
Również
nauczać
Definicja
To act as a tutor to someone; to teach or instruct, especially privately.
Przykłady
He tutors students in English on weekends.
On udziela korepetycji z angielskiego studentom w weekendy.
She decided to tutor her younger sister in science.
Zdecydowała się nauczać swoją młodszą siostrę nauk ścisłych.
Kolokacje
tutor studentstutor in mathstutor privately
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
T
U
I
A
T
O
R
O
G
N
W
T
F
V
H
D