C1
startle
/ˈstɑːtl/
verb
przestraszyć
Również
zaskoczyć
Definicja
To cause someone or something to feel sudden shock or alarm, often making them jump or move suddenly.
Przykłady
The loud noise from outside startled the cat, making it jump.
Głośny hałas z zewnątrz przestraszył kota, sprawiając, że podskoczył.
His sudden appearance in the doorway startled me.
Jego nagłe pojawienie się w drzwiach zaskoczyło mnie.
Kolokacje
startle someoneeasily startledsudden startle
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
T
I
J
J
L
R
A
J
E
T
O
M
N
S
T
V