Leksogram

Zagraj
← Baza słów
C1

singular

/ˈsɪŋɡjʊlə/

adjective

wyjątkowy

/vɨjɔnˈtkɔvɨ/· przymiotnik
Również
osobliwy(m)pojedynczy(m)
Definicja

Unique, exceptional, or remarkable; or (grammar) referring to one person or thing.

Przykłady
He showed a singular talent for music at a young age.
W młodym wieku wykazał wyjątkowy talent muzyczny.
The word 'cat' is a singular noun.
Słowo 'kot' to rzeczownik w liczbie pojedynczej.
Synonimy
uniqueunusualdistinct
Kolokacje
singular achievementsingular focussingular noun

noun

liczba pojedyncza

/ˈlʲit͡ʂba pɔjɛˈdɨnt͡ʂa/· rzeczownik
Definicja

The singular form of a word, referring to one person or thing.

Przykłady
In English, 'child' is the singular of 'children'.
W języku angielskim 'child' to liczba pojedyncza od 'children'.
The verb must agree with the subject in number, whether singular or plural.
Czasownik musi zgadzać się z podmiotem pod względem liczby, czy to pojedynczej, czy mnogiej.
Synonimy
single form
Kolokacje
in the singularthe singular form
Odkryj więcej słów

To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!

Swipe to trace the word

L
U
R
A
P
L
U
G
S
G
L
R
N
I
U
A
Zagraj dzisiejszą planszę