B2
rush
/rʌʃ/
verb
pędzić
/ˈpɛnd͡ʑit͡ɕ/· czasownikRównież
spieszyć siępospieszyć
Definicja
To move or do something with great speed, or to cause someone or something to do this.
Przykłady
Don't rush me, I need to think.
Nie popędzaj mnie, muszę pomyśleć.
We had to rush to catch the train.
Musieliśmy się spieszyć, żeby zdążyć na pociąg.
Kolokacje
rush hourrush intorush out
noun
pośpiech
/ˈpɔɕpʲɛx/· rzeczownikRównież
pęd(m)
Definicja
A sudden quick movement or a period of great activity.
Przykłady
There was a sudden rush of water.
Nastąpił nagły pęd wody.
I'm in a rush, so I can't talk now.
Jestem w pośpiechu, więc nie mogę teraz rozmawiać.
Kolokacje
morning rushrush hourgold rush
Formy słowa
rushedpast simplerushingpresent participlerushesthird person singular
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!