B2
root
/ruːt/
noun
korzeń
/ˈkɔʐɛɲ/· rzeczownikRównież
źródło(n)przyczyna(f)
Definicja
The part of a plant that grows underground, or the origin or source of something.
Przykłady
The tree has deep roots.
Drzewo ma głębokie korzenie.
Lack of communication is often the root of problems.
Brak komunikacji jest często źródłem problemów.
Synonimy
Kolokacje
tree rootroot causetake root
verb
zakorzenić się
/zakɔˈʐɛɲit͡ɕ ɕɛ/· czasownikRównież
ukorzenić się
Definicja
To grow roots, or to establish deeply and firmly.
Przykłady
The plant rooted quickly in the new soil.
Roślina szybko zakorzeniła się w nowej ziemi.
The tradition has rooted deeply in their culture.
Tradycja głęboko zakorzeniła się w ich kulturze.
Kolokacje
root forroot outroot around
Formy słowa
rootedpast simplerootspluralrootingpresent participle
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!