C1
revolt
/rɪˈvəʊlt/
noun
bunt
Również
powstanie(n)
Definicja
An act of rebellion or an uprising against authority.
Przykłady
The peasants staged a revolt against the oppressive king.
Chłopi wzniecili bunt przeciwko opresyjnemu królowi.
The government quickly suppressed the armed revolt.
Rząd szybko stłumił zbrojne powstanie.
Synonimy
Kolokacje
peasant revoltarmed revoltopen revolt
verb
buntować się
Również
wzbudzać odrazę
Definicja
To rise in rebellion against authority, or to cause someone to feel disgust or shock.
Przykłady
The people decided to revolt against the tyrannical regime.
Ludzie zdecydowali się zbuntować przeciwko tyrańskiemu reżimowi.
The cruelty of the act made her stomach revolt.
Okrutność tego czynu sprawiła, że jej żołądek się zbuntował (poczuła odrazę).
Kolokacje
revolt againststomach revoltrevolt at the idea
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
U
T
S
D
R
T
C
U
M
L
O
V
I
O
R
E