C1
resistance
/rɪˈzɪstəns/
noun
opór
/ˈɔpur/· rzeczownikRównież
sprzeciw(m)rezystancja(f)
Definicja
dislike of or opposition to a plan, an idea, etc.; the act of refusing to obey
Przykłady
As with all new ideas it met with resistance.
Jak każda nowa idea, spotkała się z oporem.
Synonimy
Kolokacje
offer resistancestrong resistancepublic resistance
Formy słowa
resistancesplural
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!