C1
prosecute
/ˈprɒsɪkjuːt/
verb
ścigać (sądownie)
/ˈɕt͡ɕiɡat͡ɕ/· czasownikRównież
oskarżaćwnosić oskarżenie
Definicja
to officially charge somebody with a crime in court
Przykłady
The police decided not to prosecute.
Policja zdecydowała się nie wnosić oskarżenia.
Kolokacje
prosecute a caseprosecute for a crimefail to prosecute
Formy słowa
prosecutedpast simpleprosecutingpresent participleprosecutesthird person singular
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!