C1
plaything
/ˈpleɪθɪŋ/
noun
zabawka
Również
igraszka(f)
Definicja
An object, such as a toy, used for playing with, or a person treated as a toy by another.
Przykłady
The child's favourite plaything was a wooden train.
Ulubioną zabawką dziecka był drewniany pociąg.
He treated her like a plaything, not a person.
Traktował ją jak igraszkę, a nie jak osobę.
The old teddy bear was a cherished plaything from her childhood.
Stary pluszowy miś był cenną zabawką z jej dzieciństwa.
Kolokacje
child's playthingmere playthingexpensive plaything
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
G
S
A
M
T
Y
A
I
H
L
P
V
W
I
N
G