B2
opponent
/əˈpəʊnənt/
noun
przeciwnik
/pʂɛˈt͡ɕivɲik/· rzeczownikRównież
oponent(m)
Definicja
A person who you are competing against in a game or argument, or who disagrees with you.
Przykłady
He managed to defeat his opponent in the chess match.
Udało mu się pokonać przeciwnika w meczu szachowym.
She is a strong opponent of the government's new policy.
Jest silnym oponentem nowej polityki rządu.
Synonimy
Kolokacje
political opponentstrong opponentmain opponent
Formy słowa
opponentsplural
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
T
G
S
I
T
O
P
O
O
N
N
P
T
E
T
V