B2
offence
/əˈfens/
noun
przestępstwo
/pʂɛˈstɛmpstfɔ/· rzeczownikRównież
obraza(f)wykroczenie(n)
Definicja
An illegal act; a crime; or an act that causes someone to feel hurt, angry, or upset.
Przykłady
He was charged with a minor offence.
Został oskarżony o drobne wykroczenie.
No offence, but I think you're wrong.
Bez obrazy, ale myślę, że się mylisz.
Taking the last piece of cake caused great offence.
Zabranie ostatniego kawałka ciasta spowodowało wielką obrazę.
Synonimy
Kolokacje
commit an offencetake offencecriminal offence
Formy słowa
offencesplural
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!