B2
observer
/əbˈzɜːvə(r)/
noun
obserwator
/ɔpsɛrˈvatɔr/· rzeczownikRównież
świadek(m)
Definicja
a person who watches somebody/something
Przykłady
According to observers, the plane exploded shortly after take-off.
Według obserwatorów samolot eksplodował krótko po starcie.
Kolokacje
independent observerpolitical observerneutral observer
Formy słowa
observersplural
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!