B2
master
/ˈmɑːstə(r)/
noun
mistrz
/mʲistʂ/· rzeczownikRównież
pan(m)magister(m)
Definicja
A person who has control over others, a highly skilled person, or a postgraduate university degree.
Przykłady
He is a master of disguise.
Jest mistrzem kamuflażu.
The dog obeyed its master.
Pies był posłuszny swojemu panu.
She is studying for her Master's degree.
Ona studiuje na stopień magistra.
Kolokacje
master planmaster keymaster craftsman
verb
opanować
/ɔpaˈnɔvat͡ɕ/· czasownikRównież
przyswoić
Definicja
To learn a skill or language completely, or to gain control over something.
Przykłady
It took him years to master the technique.
Zajęło mu lata, aby opanować tę technikę.
She quickly mastered the new software.
Szybko przyswoiła sobie nowe oprogramowanie.
Kolokacje
master a skillmaster a languagemaster the art
Formy słowa
masteredpast simplemasterspluralmasteringpresent participle
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!