A2
knock
/nɒk/
verb
pukać
/ˈpukat͡ɕ/· czasownikRównież
uderzaćstrącać
Definicja
To hit a door or surface with your knuckles to attract attention, or to hit something causing it to move or fall.
Przykłady
Someone is knocking at the door.
Ktoś puka do drzwi.
He accidentally knocked the vase off the table.
Przypadkowo strącił wazon ze stołu.
The car knocked down a lamppost.
Samochód uderzył w latarnię i ją przewrócił.
Kolokacje
knock on the doorknock downknock over
noun
puknięcie
/pukˈɲɛnt͡ɕɛ/· rzeczownikRównież
stuknięcie(n)
Definicja
The sound or act of hitting a door or surface.
Przykłady
I heard a knock at the door.
Usłyszałem puknięcie do drzwi.
There was a loud knock on the window.
Było głośne stuknięcie w okno.
Kolokacje
a loud knocka gentle knockdoor knock
Formy słowa
knockedpast simpleknockingpresent participleknocksthird person singular
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!