B1
innocent
/ˈɪnəsnt/
adjective
niewinny
/ɲɛˈvʲinnɨ/· przymiotnikDefinicja
Not guilty of a crime or wrongdoing; or pure, harmless, and without experience of evil.
Przykłady
The jury found him innocent of all charges.
Ława przysięgłych uznała go za niewinnego wszystkich zarzutów.
She gave an innocent smile, unaware of the trouble she caused.
Uśmiechnęła się niewinnie, nieświadoma kłopotów, które spowodowała.
Many innocent people were caught in the conflict.
Wielu niewinnych ludzi zostało uwikłanych w konflikt.
Kolokacje
innocent personinnocent victimprove innocent
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!