C1
infuriated
/ɪnˈfjʊərieɪtɪd/
verb
rozwścieczyć
Również
wkurzyćdoprowadzić do szału
Definicja
To have made someone extremely angry or furious.
Przykłady
His constant lies infuriated her.
Jego ciągłe kłamstwa rozwścieczyły ją.
The decision to close the factory infuriated the workers.
Decyzja o zamknięciu fabryki rozwścieczyła pracowników.
Kolokacje
infuriated byinfuriated himabsolutely infuriated
adjective
wściekły
Również
rozwścieczonywkurzony
Definicja
Extremely angry or furious.
Przykłady
He was infuriated by the injustice.
Był wściekły z powodu niesprawiedliwości.
The infuriated crowd demanded answers.
Rozwścieczony tłum domagał się odpowiedzi.
Kolokacje
infuriated lookinfuriated tone
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
I
N
G
E
I
F
U
H
P
E
I
R
D
G
T
A