C1
incumbent
/ɪnˈkʌmbənt/
adjective
obowiązujący
Również
urzędujący
Definicja
Necessary for someone as a duty or responsibility, or currently holding an office or position.
Przykłady
It is incumbent upon us to act responsibly.
Obowiązkiem naszym jest działać odpowiedzialnie.
The incumbent president is seeking re-election.
Urzędujący prezydent ubiega się o reelekcję.
Synonimy
Kolokacje
incumbent uponincumbent governmentincumbent officeholder
noun
urzędujący
Również
obecny (piastujący urząd)(m)
Definicja
The holder of an office or post.
Przykłady
The incumbent faces a strong challenge from the opposition.
Urzędujący polityk stoi w obliczu silnego wyzwania ze strony opozycji.
The new candidate is trying to unseat the incumbent.
Nowy kandydat próbuje odsunąć od władzy urzędującego.
Synonimy
officeholdercurrent officeholder
Kolokacje
the incumbentpolitical incumbent
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
T
E
B
B
U
N
I
M
G
I
P
U
C
N
C
I