A2
ground
/ɡraʊnd/
noun
ziemia
/ˈʑɛmʲja/· rzeczownikRównież
grunt(m)podłoże(n)
Definicja
The solid surface of the Earth, or an area of land used for a particular purpose.
Przykłady
The ball fell to the ground.
Piłka spadła na ziemię.
They bought a piece of ground to build a house.
Kupili kawałek gruntu, żeby zbudować dom.
Kolokacje
on the groundcommon groundlose ground
verb
uziemiać
/uˈʑɛmʲjat͡ɕ/· czasownikDefinicja
To prevent an aircraft from flying, or to punish a child by not allowing them to go out.
Przykłady
The bad weather grounded all flights.
Zła pogoda uziemiła wszystkie loty.
My parents grounded me for a week.
Rodzice uziemili mnie na tydzień.
Kolokacje
ground a planeground a child
Formy słowa
groundedpast simplegroundspluralgroundingpresent participle
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
R
T
T
B
H
G
D
R
N
T
R
N
J
P
U
O