B2
discipline
/ˈdɪsɪplɪn/
noun
dyscyplina
/dɨsˈt͡sɨplʲina/· rzeczownikRównież
dziedzina(f)
Definicja
The practice of training people to obey rules or a particular area of study.
Przykłady
The school has very strict discipline.
Szkoła ma bardzo surową dyscyplinę.
Physics is a fascinating academic discipline.
Fizyka to fascynująca dziedzina naukowa.
Kolokacje
strict disciplineself-disciplineacademic discipline
verb
dyscyplinować
/dɨsˈt͡sɨplʲinɔvat͡ɕ/· czasownikRównież
karać
Definicja
To train someone to obey rules and control their behavior, often by punishing them.
Przykłady
Parents should discipline their children.
Rodzice powinni dyscyplinować swoje dzieci.
The soldier was disciplined for insubordination.
Żołnierz został ukarany za niesubordynację.
Kolokacje
discipline a childdiscipline yourselfdiscipline employees
Formy słowa
disciplinedpast simpledisciplinespluraldiscipliningpresent participle
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
K
L
S
D
L
I
I
S
N
P
I
C
O
E
K
U