B2
defeat
/dɪˈfiːt/
verb
pokonać
/pɔˈkɔnat͡ɕ/· czasownikRównież
zwyciężyćprzezwyciężyć
Definicja
To win a victory over someone in a battle, game, or election, or to overcome a problem.
Przykłady
Our team managed to defeat their strongest opponent.
Nasza drużyna zdołała pokonać najsilniejszego przeciwnika.
We must defeat this virus.
Musimy przezwyciężyć tego wirusa.
Kolokacje
defeat an enemydefeat a proposaldefeat a purpose
noun
porażka
/pɔˈraʂka/· rzeczownikRównież
klęska(f)
Definicja
An act of losing a battle, game, or election, or the state of being defeated.
Przykłady
The army suffered a crushing defeat.
Armia poniosła druzgocącą klęskę.
He accepted the defeat with dignity.
Przyjął porażkę z godnością.
Kolokacje
suffer a defeatadmit defeatheavy defeat
Formy słowa
defeatedpast simpledefeatingpresent participledefeatsthird person singular
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!