C1
chronicle
/ˈkrɒnɪkl/
noun
kronika
Definicja
A factual written account of important or historical events in the order of their occurrence.
Przykłady
The book is a chronicle of the events of the past century.
Książka jest kroniką wydarzeń minionego stulecia.
He kept a detailed chronicle of his travels.
Prowadził szczegółową kronikę swoich podróży.
Kolokacje
historical chroniclefamily chroniclekeep a chronicle
verb
spisywać
Również
kronikować
Definicja
To record a series of events in a factual and detailed way.
Przykłady
The historian chronicled the rise and fall of empires.
Historyk spisywał wzloty i upadki imperiów.
Her diary chronicled her daily life.
Jej pamiętnik kronikował jej codzienne życie.
Kolokacje
chronicle eventschronicle historychronicle the life
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
W
H
A
D
G
E
R
K
L
C
H
O
C
I
N
C