A2
burn
/bɜːn/
verb
palić
/ˈpalʲit͡ɕ/· czasownikRównież
spalićpłonąć
Definicja
To be on fire or to destroy something with fire; also, to feel very hot or cause a burning sensation.
Przykłady
The wood started to burn quickly.
Drewno zaczęło szybko się palić.
She burned the toast by accident.
Przypaliła tosty przez przypadek.
Kolokacje
burn downburn outburn calories
noun
oparzenie
/ɔpaˈʐɛɲɛ/· rzeczownikRównież
poparzenie(n)
Definicja
An injury or mark caused by fire, heat, or chemicals.
Przykłady
He got a severe burn on his hand.
Dostał poważne oparzenie ręki.
The doctor treated her burns.
Lekarz leczył jej oparzenia.
Kolokacje
severe burnchemical burnsunburn
Formy słowa
burnedpast simpleburningpresent participleburnsthird person singular
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!