B1
branch
/brɑːntʃ/
noun
gałąź
/ˈɡawɔɲt͡ɕ/· rzeczownikRównież
oddział(m)
Definicja
A part of a tree that grows out from the trunk, or a local office or shop that is part of a larger organization.
Przykłady
A bird was sitting on a branch.
Ptak siedział na gałęzi.
This bank has many branches across the country.
Ten bank ma wiele oddziałów w całym kraju.
Synonimy
Kolokacje
tree brancholive branchbank branch
verb
rozgałęziać się
/rɔzɡawɛˈʑat͡ɕ ɕɛ/· czasownikRównież
rozchodzić się
Definicja
To divide into two or more parts, like the branches of a tree.
Przykłady
The road branches off to the left.
Droga rozgałęzia się w lewo.
The company decided to branch out into new markets.
Firma zdecydowała się rozszerzyć działalność na nowe rynki.
Kolokacje
branch outbranch off
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!