B1
border
/ˈbɔːdə/
noun
granica
/ɡraˈɲit͡sa/· rzeczownikDefinicja
The official line that separates two countries, states, or areas.
Przykłady
They crossed the border into Canada.
Przekroczyli granicę z Kanadą.
The river forms a natural border between the two countries.
Rzeka tworzy naturalną granicę między dwoma krajami.
Synonimy
Kolokacje
national bordercross the borderborder control
verb
graniczyć
/ˈɡraɲit͡ʂɨt͡ɕ/· czasownikRównież
otaczać
Definicja
To form a border or edge around something, or to be next to another country or area.
Przykłady
France borders Belgium to the north.
Francja graniczy z Belgią na północy.
The garden was bordered by a low fence.
Ogród był otoczony niskim płotem.
Kolokacje
border onborder with
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
D
A
R
E
S
M
D
N
T
A
B
R
S
O
P
O