A2
blow
/bləʊ/
verb
dmuchać
/ˈdmuxat͡ɕ/· czasownikRównież
wiaćwysadzać
Definicja
To move air or to be moved by air, or to explode.
Przykłady
She blew out the candles on her cake.
Zdmuchnęła świeczki na torcie.
The wind was blowing strongly.
Wiatr mocno wiał.
The police decided to blow up the old building.
Policja zdecydowała wysadzić stary budynek.
Kolokacje
blow a kissblow your noseblow up
noun
cios
/t͡ɕɔs/· rzeczownikRównież
podmuch(m)
Definicja
A hard hit with a hand or an object, or a sudden, strong gust of wind.
Przykłady
He delivered a powerful blow to his opponent.
Zadał potężny cios swojemu przeciwnikowi.
A sudden blow of wind nearly knocked me over.
Nagły podmuch wiatru prawie mnie przewrócił.
Kolokacje
heavy blowfatal blowdeal a blow
Formy słowa
blownpast participleblewpast simpleblowingpresent participleblowsthird person singular
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!