B1
bell
/bɛl/
noun
dzwon
/d͡zvɔn/· rzeczownikRównież
dzwonek(m)
Definicja
A hollow metal object, often shaped like a cup, that makes a ringing sound when struck.
Przykłady
The church bell rang loudly.
Dzwon kościelny zadzwonił głośno.
I heard the doorbell ring.
Słyszałem dzwonek do drzwi.
Kolokacje
church belldoorbellring a bell
Formy słowa
bellsplural
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!