C1
banishment
/ˈbænɪʃmənt/
noun
wygnanie
Również
zesłanie(n)
Definicja
The act of sending someone away from a country or place as a punishment.
Przykłady
The king ordered the banishment of the rebellious duke.
Król nakazał wygnanie zbuntowanego księcia.
Banishment was a common punishment in ancient times.
Wygnanie było powszechną karą w czasach starożytnych.
Synonimy
Kolokacje
permanent banishmentforced banishmentdecree of banishment
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
P
U
T
O
I
T
N
A
E
N
I
B
M
H
S
A