C1
accomplice
/əˈkʌmplɪs/
noun
wspólnik
Również
kompan(m)
Definicja
A person who helps another commit a crime or do something wrong.
Przykłady
The thief and his accomplice were caught by the police.
Złodziej i jego wspólnik zostali złapani przez policję.
She was charged as an accomplice to the robbery.
Została oskarżona jako wspólniczka w napadzie.
Synonimy
Kolokacje
an accomplice toan unwitting accomplicea willing accomplice
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
I
R
E
W
R
K
A
C
R
C
I
P
C
O
M
L