verb
aresztować
/arɛʂˈtɔvat͡ɕ/· czasownikAlso
zatrzymaćpowstrzymać
Definition
To seize someone by legal authority and take them into custody, or to stop a process or development.
Examples
The police arrested him for theft.
Policja aresztowała go za kradzież.
Doctors tried to arrest the spread of the disease.
Lekarze próbowali powstrzymać rozprzestrzenianie się choroby.
Collocations
arrest a suspectarrest the spreadplace under arrest
noun
aresztowanie
/arɛʂtɔˈvaɲɛ/· rzeczownikAlso
zatrzymanie(n)
Definition
The act of arresting someone, or a stoppage or slowing down of a process.
Examples
He resisted arrest and was charged with assault.
Stawiał opór przy aresztowaniu i został oskarżony o napaść.
The doctor performed a cardiac arrest.
Lekarz przeprowadził zatrzymanie akcji serca.
Collocations
under arrestmake an arresthouse arrest
Word forms
arrestedpast simplearrestingpresent participlearreststhird person singular
Discover more words
This word is part of a curated base of over 5,000 English words with Polish translations, IPA pronunciation, definitions, and examples. Find it on today's puzzle board!
Swipe to trace the word
S
T
S
D
R
E
V
T
R
A
R
E
R
C
D
J